Als mens, als leider, als volgeling van Jezus
De Sint Jansklok slaat. Het is woensdagmiddag, precies 16.30 uur. De koffie staat klaar bij Timo Vervoort, we zijn deze middag met zeven man. RTT5 (in Friesland zijn negen RTT’s actief, de Friese variant van de lokale teams. red.) komt samen op plekken met een verhaal, plekken die iets zeggen over wie we zijn en wat ons beweegt. Deze keer kijken we uit op de Sint Janskerk in Deinum. Timo leeft naast deze kerk, het is zijn dagelijkse uitzicht. Vandaag wordt het een spiegel voor ons allemaal.
TEKST EN BEELD: GOSSE WIELINGA
Onze groep bestaat uit elf mannen, ondernemers, allemaal voorbij de vijftig. Van kunstenaar tot vastgoedinvesteerder. Van landbouwer en loonwerker tot uienhandelaar. Van verhuizer tot gepensioneerd dierenarts. Van botenhandelaar tot reclamemaker. Van horecaondernemer tot zelfstandige. Verschillende beroepen, één gedeeld bewustzijn: we dragen verantwoordelijkheid. Voor mensen, voor bedrijven, voor gezinnen. De meesten van ons leiden organisaties met medewerkers die op hun beurt verantwoordelijkheid dragen voor hun gezinnen. Leiderschap raakt direct het leven van velen.
We zijn gevormd – door het leven, door keuzes, door genade. Ieder draagt zijn verhaal, zichtbaar of verborgen. We weten hoe het voelt om te vallen, te leren, weer op te staan. Soms winnen we, meestal leren we. Groeien doe je nooit alleen. Groeien doe je in gesprek en door te doen.
Het bouwwerk verandert, God blijft
RTT5 is meer dan een groep. Het is een verbond van vertrouwen. We spreken uit dat we elkaar graag zien. Dat we ruimte maken in volle agenda’s, omdat deze bijeenkomsten ons voeden. Geloof, verbinding en leiderschap komen hier samen. Niet in theorie, maar in praktijk. Niet op afstand, maar in nabijheid.
Na de koffie lopen we met Epie, die de rondleiding verzorgt, de kerk binnen. Hij neemt ons mee langs de lagen van de tijd. Vanaf het jaar 800 groeit dit gebouw. Eerst hout, dan tufsteen, kloostermoppen, later rivierstenen. Uiteindelijk ontstaat een compositie van alle bouwmaterialen. Het bouwwerk verandert. God blijft. We klimmen de toren op. De wenteltrap is smal, de lucht wordt dun, het uitzicht opent zich. Daar is hij: de bekende ui op de toren – de ‘sipel op de toer’. Friesland in volle glorie. Stilte daalt neer.
Epie vertelt over de vrouwenpoort aan de noordzijde en de mannenpoort aan de zuidkant. In de symboliek staat het zuiden voor licht, voor God, voor goedheid. Het noorden geldt als de kant van duisternis. Vrouwen zitten in de schaduw, mannen in het licht. Het raakt. Niet om te oordelen, wel om te zien waar we vandaan komen. En waar we vandaag mogen staan: als gelijkwaardige zonen en dochters, geroepen om het zout van de aarde te zijn en het licht in de wereld.
Jezus als voorbeeld
Elke bijeenkomst kent een thema. Deze avond ontvouwt zich in lagen. De kerk kent duizend jaar prediking. Verschillende stemmen, stromingen, perspectieven. Eén constante: God is er. Hij is de Ene die spreekt tot Mozes én tot ons. Hij is de Liefde die blijft. Niet vastgezet in traditie. Wel zichtbaar in daden.
We zien hoe deze kerk door de tijd gevormd is. Katholiek, hervormd, protestants. Nu pluriform, met ruimte voor verscheidenheid. Dat vormt geen belemmering. Het biedt een uitnodiging. Niet vasthouden aan regels. Wel leven zoals Jezus. Liefde als richting, Hij als voorbeeld.
Jezus is hier
Tijdens de maaltijd, pasta van Audrey (Timo’s vrouw), delen we verhalen. Er klinkt gelach. Er volgt een stilte van herkenning, als pijn zich laat zien. We spreken over zegeningen en wat we daarmee doen. Hoe we geven. Wie we dienen. Of religie ons drijft, of dat we Jezus zelf willen kennen. De levende God die redt én heelt.
Het gesprek verschuift naar Zijn helende kracht. Niet als theorie. Als ervaring. We kijken elkaar aan en weten: God is hier. Niet alleen boven. Ook naast ons. In ons. Door ons heen.
Sinds ik deelneem aan RTT5, opent mijn hart zich verder. Ik ervaar Zijn nabijheid, Zijn leiding, Zijn zegen. Deze groep leert mij luisteren, ruimte geven, durven spreken. Hier mag ik zijn wie ik ben. Zonder masker. Zonder filter. Hier groei ik. Als mens, als leider, als volgeling van Jezus.
Elkaar eren
Onze bijeenkomsten kunnen soms rommelig lijken. Er komt veel voorbij. Toch ontstaat er altijd lijn. Omdat we luisteren met het hart. Omdat niemand de richting bepaalt, en we toch koers vinden. Elf mannen, niet door elkaar gekozen, wel verbonden in roeping. We respecteren verschillen. We eren elkaars verhaal en durven daarvan te leren, ook als het oncomfortabel voelt. We richten ons op de Ene die ons samenbrengt.
RTT5 is een plek waar geloof leeft. Waar leiderschap begint bij karakter. Waar kwetsbaarheid kracht wordt. Waar woorden vlees en bloed krijgen. Hier ontdek ik telkens opnieuw wat ertoe doet. En hoe geloof handen en voeten krijgt, in het leven, in het werk, in mij.
Meer lezen? Dit artikel verscheen in Business Contact. Vraag een gratis proefexemplaar aan of neem een een abonnement en ontvang vier keer per jaar Business Contact magazine.
