De vreemdeling gastvrij onthalen met een baan
Het verhaal van de Veenendaalse Arco de Leede is geen ondernemersverhaal dat begint met een briljant businessplan. Wél met een roeping. En hij roept andere ondernemers op om te helpen. Waarmee precies? Met het aannemen van een vluchteling als arbeidskracht. Oftewel naleven wat Jezus in Mattheüs 25 zegt, namelijk iets doen voor een vreemdeling. Want wat we doen voor een vreemdeling – onze minste – doen we voor Hem.
TEKST: LOES GROOTERS / PARTNERS IN TEKST | BEELD: MAAIKE APPELS
De Arabisch sprekende Arco runt een uitzendbureau. Op zich niet direct bijzonder, maar … hij doet dit voor nieuwkomers in Nederland. Hoe hij hiertoe is gekomen? “Ik woonde en werkte elf jaar in het Midden-Oosten. Dat geeft een buitenlandvirus dat ongeneeslijk is en sindsdien ons leven kleurt”, glimlacht de ondernemer, die door zijn vrouw besmet raakte met dit goedaardige virus. Het leidde ertoe dat hij in 2024 Divitia Werkt startte. Hier draait het erom mensen met een migratieachtergrond te helpen in Nederland een plek op de arbeidsmarkt te krijgen.
Bijzondere buitenlandervaringen
Maar eerst terug naar zijn ervaring ver over onze landsgrenzen. Die ervaring startte eind jaren negentig. “We voelden ons geroepen om in het buitenland iets te betekenen”, blikt Arco terug. Daarom liepen hij en zijn vrouw eerst stage in India. Dat deden zij via een organisatie die de liefde van God wil delen met mensen uit Azië en de Arabische wereld. Het doel van het stel? “Proberen of we iets met z’n tweeën konden doen én ontdekken hoe dat zou bevallen.” Ze hielpen daarom een pastor in de Indiase sloppenwijken. Denk hierbij bijvoorbeeld aan medische zorg geven, activiteiten organiseren, meedraaien met kerkelijke activiteiten en kinderclubs bezoeken.
Lokale economie ontwikkelen
Arco en zijn vrouw raakten onder de indruk en dachten: “We kunnen dit wel.” Daarop besloten ze de moslimwereld te verkennen. Toen in Jemen een vacature kwam als financieel directeur van een ziekenhuis – Arco had accountancy gestudeerd – vielen de puzzelstukjes in elkaar. Wat volgde was een bijzondere tijd. “Een tijd vol lessen over cultuur, islam, gastvrijheid – maar ook over vertrouwen op God.”
Gods bescherming in Jemen
Elf jaar werkten ze vervolgens in dit conflictgebied, met vallen en opstaan. “Ik werkte onder meer mee aan de ontwikkeling van de lokale economie. Op dit gebied was er veel te doen in Jemen.” Zonder er te veel over te willen delen kan de ondernemer wel zeggen dat hij hier ook veel heftigs meemaakte. Desondanks kijkt hij heel positief terug op die tijd: “We ervoeren volop bescherming. God bewaakte en leidde ons op allerlei momenten. En wat we daar leerden over cultuur, gastvrijheid van Jemenieten en over liefde voor de ander, dat nemen we nu elke dag mee.”
Diversiteit als verrijking
Wat hij er vooral ontdekte? “Dat de mensen uit die cultuur heel loyale arbeidskrachten met veel potentieel zijn.” Hier is het zaadje voor Divitia (Latijn voor ‘welzijn’ of ‘welbevinden’) geplant. Inmiddels ziet hij het als zijn missie om die ontdekking ook op Nederlandse ondernemers over te brengen. “Ik denk dat cultuur een geschenk van God is. En ik hoop dat werkgevers die cultuur niet als bedreiging gaan zien, maar de diversiteit als verrijking. En dat ze ervan gaan genieten.”
Van werk naar léven
Diversiteit is slechts een van de kansen die Arco ziet. “We verwachten dat werk bijdraagt aan het welzijn van onze kandidaat en een goede aanwinst voor werkgever en collega’s. Werk is voor nieuwkomers een belangrijk middel voor integratie, om het leven weer op te pakken. Het helpt enorm dat zij zich hierdoor weer mens voelen. En dat ze hun eigen inkomen mogen verdienen in plaats van depressief na te denken over hun vlucht en alle trauma’s die ze in hun eigen land of onderweg opliepen. Werk is een mooie manier om alles weer in perspectief te zetten en zich weer nodig en gezien te voelen.”
Tattoos en waardeloze mensen
Natuurlijk is dat over en weer soms wel even wennen, weet de Veenendaler uit ervaring. “Een reformatorische ondernemer haakte af toen hij de tatoeages op het lichaam van een vluchteling zag. En een vluchteling dacht dat hij een waardeloos persoon was, omdat hij te horen kreeg ‘Jij hebt dit werk niet goed gedaan’. Hij dacht bij deze directe communicatie dat zijn werkgever hem niet meer waardeerde.” Een leermomentje …
Respect, rollen en relaties
Om dit soort misverstanden te tackelen geeft Divitia cultuurtrainingen. “Die heb ik zelf in het buitenland gehad en geef ik nu hier. We leren nieuwkomers over directe versus indirecte manier van communiceren. Net als over het individuele, het gemeenschappelijke en het hiërarchische denken: dat we allemaal gelijk zijn, maar verschillende rollen hebben. En dat we respect voor elkaar hebben, maar dit heel verschillend uiten.”
Business gedragen dankzij online bidstond
Wat Arco drijft om dit werk te doen? Daar hoeft hij geen seconde over na te denken: “God is de reden voor mijn bedrijf. Mijn ambitie heb ik van Hem gekregen.” Daarom stemt hij ook steeds af op Hem. “Dat doe ik samen met mijn collega, mijn vrouw en anderen. We hebben elke week een bidstond. Daar vragen we wat de juiste keuzes zijn, welke kant we op moeten. Vanavond hebben we bijvoorbeeld ook een bidstond met betrokken mensen die willen aansluiten. Dit doen we dan online.”
Weg met wijzend vingertje
In zijn werk komt het geloof soms ook ter sprake. “Veel vluchtelingen zijn christen, moslim of ex-moslim. We proberen altijd zichtbaar te maken wat ons drijft. Niet met een opgeheven vinger, maar door wie we zijn en hoe we met mensen omgaan.”
Financieel spannend
De jonge onderneming draait nog niet kostendekkend. “We zitten nog midden in de start-upmodus. Het is spannend of we dit volhouden.” Toch ziet hij af en toe iets oplichten van God. “We weten dat dit goed werk is. Dat merken we bijvoorbeeld als mensen dankbaar zijn. En bij elke plaatsing die lukt, denk ik: ‘Dit is dankzij God.’ We bidden voor elke stap. En soms ervaren we dat God op een verrassende manier voorziet.” Als voorbeeld noemt hij hoe hij een paar weken geleden dacht binnenkort geen enkele uitzendkracht meer op de payroll te hebben. “Binnen een week kregen we toen vier nieuwe plaatsingen! Zulke momenten geven kracht om door te gaan.”
Gebedsbrief als krachtbron
Die kracht put hij ook uit de gebedsbrief die Divitia elke zes weken verstuurt. “De support van die lezers hebben we hard nodig om het vol te houden en te zorgen dat mensen met ons mee kunnen denken. Wij hebben niet alle wijsheid in pacht.” De gewoonte van zo’n gebedsbrief is een van de ervaringen die hij meenam uit zijn tijd in Jemen. “Daar is het heel gebruikelijk om je achterban een nieuwsbrief te sturen.”
Worsteling en knagende onzekerheid
Toch loopt de ondernemer wel tegen vragen aan. “We zien een groot arbeidstekort in Nederland. Waarom nemen veel werkgevers deze nieuwkomers dan niet aan, terwijl hier zoveel potentie zit? Ja, dat is een grote worsteling en geeft een stuk onzekerheid. We hebben dit toch gezien als leiding van God? Waarom gaat het dan nog zo moeizaam? Want het is nog lang niet genoeg voor ons salaris.”
Als het in Jemen kan …
De onzekerheid brengt hem gelukkig niet van zijn stuk: “We zijn ervan overtuigd dat we het goede doen, en we wachten op de doorbraak. Ja, we leven in vertrouwen. Dat is trouwens wel iets wat we elke keer opnieuw moeten leren; dat hadden we ook in het buitenland. Maar als ik soms terugdenk aan wat we dáár allemaal hebben meegemaakt …” Hij zwijgt veelbetekenend, beseffend dat God zelfs in die moeilijke omstandigheden voor hen zorgde en dus ook nu zal voorzien.
Vreemdeling gastvrij onthalen
Arco sluit af met een oproep. “Jezus zegt in Mattheüs 25:35b ‘Ik was een vreemdeling en u hebt Mij gastvrij onthaald’. Die vreemdeling zit in ons midden, is in iedere provincie geplaatst. En die persoon gastvrij onthalen kan op allerlei manieren. Eentje is door hem werk te bieden.” Want wat we onze minste doen, doen we voor Hem. “Voor christelijke ondernemers ligt hier dus een prachtige kans: leef je geloof juist op de werkvloer, ook met collega’s uit een andere religieuze achtergrond. Deel het leven en laat zien wat jou drijft.”
Op een dag overbodig zijn
Hij droomt er dan ook van dat christelijke ondernemers hun deuren openen voor deze nieuwkomers. En dat ze door hun werk en leven iets van Jezus laten zien. Toch is dat niet het einddoel dat hij voor ogen heeft. “Ik hoop dat Divitia uiteindelijk niet meer nodig is. Dus dat werkgevers zó cultuursensitief zijn geworden dat nieuwkomers zonder begeleiding hun plek kunnen vinden.” Tot die tijd blijft hij werken. Biddend, verlangend, vol geloof. “God is onveranderlijk. Als Hij ons in Jemen leidde, zal Hij dat hier ook doen.”
Meer lezen? Dit artikel verscheen in Business Contact. Vraag een gratis proefexemplaar aan of neem een een abonnement en ontvang vier keer per jaar Business Contact magazine.
